290 - حتى اگر خداوند تهديد به عذاب در برابر عصيان نكرده بود ، واجب بود بپاس نعمتهايش نافرمانى نشود . 291 - امام در تسليت به « اشعث ابن قيس » در مرگ فرزندش چنين فرمود : « اى اشعث ! » اگر بر فرزندت محزون شوى اين بخاطر مقام پدرى شايسته است . و اگر صبر و شكيبائى پيشه كنى خداوند بجاى هر مصيبتى عوضى قرار مىدهد . اى اشعث ! اگر صبر كنى مقدرات بر تو جارى مىشود و تو پاداش خواهى داشت و اگر ناشكيبائى و بيتابى كنى باز هم مقدرات مسير خود را طى مىكند و وزر و گناه بر تو خواهد بود ، اى اشعث ! فرزندت تو را مسرور ساخت در حالى كه آزمايش و فتنه بود و او تو را محزون ساخت در حالى كه براى تو ثواب و رحمت است ( 714 . ) 292 - امام هنگامى كه پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را مىخواست به خاك بسپارد ، كنار قبر ، فرمود : صبر و شكيبائى جميل و زيبا است ولى نه در مورد ( مرگ ) تو ، و بيتابى زشت و قبيح است اما نه بر فراق تو . مصيبت مرگ تو سخت بزرك و سنگين است و هر مصيبتى پيش از تو و بعد از تو در برابر آن كوچك و حقير است . 293 - : با احمق معاشرت و مصاحبت مكن ! كه كارهاى احمقانه‌اش را برايت جلوه مىدهد و دوست دارد تو مثل او باشى ( 715 . ) 294 از امام در بارهء فاصله ميان مشرق و مغرب سؤال كردند ، در پاسخ فرمود : مسير يك روز خورشيد ! ! ( 716 ) 295 - دوستانت سه گروه و دشمنانت نيز سه گروهند :